بانک مهربونی

عجب صبري خدا دارد!
اگر من جاي او بودم
همان يك لحظه ي اول،كه اول ظلم را مي ديدم از مخلوق بي وجدان،
جهان را با همه زيبايي و زشتي، بروي يكدگر ويرانه مي كردم.

عجب صبري خدا دارد!
 اگر من جاي او بودم
كه در همسايه ي صدها گرسنه،چند بزمي گرم عيش و نوش مي ديدم،
نخستين نعره ي مستانه را خاموش آن دم،بر لب پيمانه مي كردم.
 

عجب صبري خدا دارد!
اگر من جاي او بودم
كه مي ديدم يكي عريان و لرزان،ديگري پوشيده از صد جامه ي رنگين،
زمين و آسمان را واژگون مستانه مي كردم.

عجب صبري خدا دارد!
اگر من جاي او بودم
براي خاطر تنها يكي مجنون صحرا گرد بي سامان،
هزاران ليلي ناز آفرين را كو به كو،آواره ديوانه مي كردم.

عجب صبري خدا دارد!
اگر من جاي او بودم
به گرد شمع سوزان،دل عشاق سرگردان،
سراپاي وجود بي وفا معشوق را پروانه مي كردم.

   یک روز زندگی روشن است و روز دیگر تاریک ، از روزهای روشن آنقدر نور بگیریم

که درروزهای تاریک روشن باشیم    (حجازی)

برای اینکه بزرگ و پرارزش شوید باید هنگامیکه اشکهایتان می ریزد

تبسم کنید  (برنالو)

چون دوستی اختیار کنی در حال غضب ویرا امتحان کن اگر با انصاف

 باشد دوستی را شاید و اگر نه از وی برحذر باش   (لقمان)

دریا بی کران است وزورق من کوچک 

به تو توکل میکنم که همه کس را حمایت میکنی.

با من بمان که ظلمت شب از راه میرسد.

وقتی که هیچ یاوری نیست و آسایش گریخته است،

خدایا! ای یاور بی کسان با من بمان !

در هر لحظه به حضور تو نیازمندم!

چه چیزی جز لطف تو می تواند ترس ها را در هم شکند؟

چه کسی جز تو می تواند راهنما و پناه من باشد؟

از هیچ دشمنی نمی هراسم چون تو در کنار منی!

آنجا که تو هستی اشکها سوزنده نیستند،

مرگ هم تلخ نیست

اگر با من بمانی همیشه پیروزم.

فر یاد می زنم: به تو اعتماد میکنم...

برگرفته از نیایشهای جی پی واسوانی (عارف هندی)

هرچه با خودم فکر می کنم می بینم منطق دنیا این نیست که

هر چند وقت یکباری از تاریکی بیرون بیایی ...

به خورشید یک چشمک بزنی ...

و دوباره برگردی درون تاریکی ...

باور کن این منطق دنیا نیست ...

چند وقتيست انگار فراموش شده ام...

فراموش از ذهن همه... حتي تمام كساني كه به نوعي دوستم دارند...

گاهي فكر مي كنم آيا مي شود كه از ذهن خدا هم......!!

آيا مي شود كه تنها پناهم مرا فراموش كند؟!

و بعد از اين فكر مضحك توبه مي كنم.

اگر خدا فراموشم كرده بود تا بحال مرده بودم.

ولي من زنده ام و نفس مي كشم...

احساس مي كنم..

پس اين حس تنهايي از كجاست؟

خدا هميشه كمكم كرده است چرا اين بار كمكش را حس نمي كنم؟

چرا مثل قبل دستم را نمي گيرد

چرا در آغوش نمي كشدم؟

چرا ديگر خدارا احساس نمي كنم

پروازش را،نگاهش را و بودنش را؟

خدايا جوابم را بده....

هنوز دوستم داري؟؟؟؟؟؟

                                   در جهان گریاندن آسان است اشکی پاک کن

کی میدونه  روی زمین چند تا گل هست؟؟؟؟؟؟؟؟

                 زندگی با همه ی وسعت خویش

                          محفل ساکت غم خوردن نیست

حاصلش تن به قضا دادن پژمردن نیست

               اضطراب و هوس و دیدن نادیدن نیست

زندگی خوردن و خوابیدن نیست

              زندگی جنبش و جاری شدن است

زندگی کوشش و راهی شدن است

               از تماشاگه آغاز حیات تا بجاییکه خدا میداند

دوستام که از طریق وبلاگ باهاشون آشنا شدم اصلا نمیخوام در مورد عشق زمینی

حرف بزنم. البته من منکر عشق زمینی نیستم ولی فقط در صورتی میشه اسم

عشق روی اون گذاشت که دو طرفه باشه

به نظر من عشق چهار تا پایه داره :۱)یکرنگی ۲)صمیمیت ۳)وفاداری ۴)صداقت   که

.اگه این چهار تا پایه باهم باشن کار تمومه. خوشحال میشم اگه هرکس یه پایه اضافه

کنه چون اگه پایه هاش بیشتر باشه محکمتره.

من که عاشق اون بالایی هستم (خدا) چون بهترین چیزای دنیا رو بهم داده یه مامان

و یه بابای خوب و یک برادر خوب و یک خواهر مهربون و آرامش که امیدوارم که خدا

آرامش رو از زندگی هیچ کدوم از شماها بر نداره .(آمین) من عاشق اون بالایی

هستم چون هرچقدر هم که کوتاهی کنم بازم دوستم داره و هر چیزی که ازش بخوام

اگه شایسته باشم بهم نه نمیگه. آخه کدوم آدم روی زمین انقدر مهربونه که توی بانک

مهربونی ازش اسم ببرم؟